MENGEJA LALUAN
Puisi: Wiko Antoni
MENGEJA LALUAN
semalam anima menyapa
Bersenandung bersama waham waham
Dan impian nan tak sudah
Pengharapan nan masih berpelukan
Dengan kata sia sia
Siapa nan katakan makna maka sepi
Tergores di kanvas zaman
Namun wajah bunga bukan nak pulang
Tapi mengesan sahaja sekejap pergi
Dan menangis lagi
Setia itu hanya jiwa
Jasad selalu dimainkan perintang
Kasih sejati hanya sang sejati
Sedang fana hanya igauan
Disini kisah terus ditulis
Disana lagu laguan kian sumbang
Tak boleh salah tak boleh silaf
Padahal cinta bukan paksaan
Nan menanti diujung jalan
Menabur kembang kemboja
Nan menunggu dinafas cinta
Hanyalah harapan tak berkepastian
Aku cuma mau berikrar
cinta bukan untuk dikoa koar
Namun dirasa dan di jaga
Dalam ruang gelap sukma terdalam
Bangko 13-11-25
Komentar
Posting Komentar